Son zamanlarda fotoğraftaki gibi ve hatta daha abartı saçmalıkta güneş gözlüklerinin kızlar arasında moda olmaya başladığını görüyorum. Kocaman camlar, renk renk saplar. Yapmayın kızlar, etmeyin kızlar. Yol yakınken vazgeçin bu modadan. Komik olmaya çalışıyorsanız olmuyor, çekici olmaya çalışıyorsanız komik olur. Babamız olduğunu iddia eden Barbaros Hayrettin'den hallice oluyorsunuz. Bugün kibar günümdeyim, rica ediyorum.
Vefaspor'umuz 3. lige terfi maçlarının ilkinde Servergazi Belediyespor'u 2-0 yenerek yoluna devam etti. Sıradaki rakibimiz ilk maçında Selvioğlu'nu 9-2 yenen Çiğli Belediyespor. Rakip güçlü ama Vefa'mıza güveniyoruz.
Lübnan'dayken internet kafeye gidince TürkTelekom'dan şikayet edenleri buraya yollamak lazım diyordum. Fakat TürkTelekom da işin suyunu çıkardı artık 2 gün internet mi kesilir ulan! Parayı günü gelince otomatik ödemeden tak diye çekmesini biliyorlar. Evet neymiş? kafamgirsin
4. Sezon 9. Bölüm'den sonra kafamı kurcalayan birşeyi araştırdım ve düşündüğüm gbi olduğunu buldum. Belki hiçbir anlamı olmayabilir, belki de çok önemlidir. Lost bu ne zaman ne olacağı pek belli olmaz. Yazmak istiyorum ama spoiler olabilir önceden de uyarayım.
Bu bölüme kadar izlemiş olanlar Tunus'un dizide önemli bir yeri olduğunu öğrenmiştir. Kutup ayısı fosili Tunus'ta bulunmuştu. s04e09'da da Tunus'ta birisi uyandı. (O kadar da spoiler olmayalım değil mi?) Evet tahmin edip, araştırıp bulduğum şeye gelirsek, Tunus'tan yeraltına doğru kazmaya başlarsak, dünyanın içinden geçtikten sonra çıkacağımız yer Yeni Zelanda ve Fiji aralarında bir yerler olur. Yani tahminen adanın bulunduğu yer. Bu da böyle bir bilgidir işte. Belki yabancı Lost sitelerinde falan yazan olmuştur ama en azından Ekşi Sözlük'te görmeyince yazayım dedim.
"New York'ta Greenwich Sokağı'nın (Dikkat:Avenue değil Street), Bank Street ile kesiştiği noktada NO:99'da bulunuyor "Paris Commune" isimli bu yer. Yolunuz düşerse mutlaka ama mutlaka Christiania votkası ile yapılan ve bir tür Bloody Mary olan Bloody 16'ncı Louis için. Yalnız bir kadehi 35 Dolar haberiniz olsun. Bu fiyat New York'takş en pahalı Bloody Mary fiyatıdır. - Sedat Sertoğlu, Akşam Gazetesi"
Şu yazıyı köşesinde yazabilen bir zihniyetin gazetelerde köşe yazarlığı yapması ne kadar acı. Ne yazık ki bu şahsiyet de tek değil. Allah kahretsin sizin gibi köşe yazarını diyor, başka da bir şey demiyorum. Yazının başlığı da Paris Komünü, sanıyorsunuz ki Komünizmin tarihinden falan bahsedecek. Köşe şarlatanları sizi.
Yenildik. Teknik-taktik yorum falan yapmaya gerek yok. Tamam, maç kaybedilir. Belki fark da yenir. Her sonucun olabileceği açık olan bir maçtı. Fakat böyle mücadele etmemeyi, sahada birşeyler yapmaya uğraşmamayı kısacası maçı kazanmayı istememeyi içime yediremiyorum. Hadi herşeyi bırakın, taraftar için dedik. O dökülen tribüne girebilmek için saatlerce ayakta bekleyen, cop yiyen, biber gazı yiyen, belki cebindeki son-tüm parasını bilete veren taraftara yazık.
Bu sene bizi bolca mutlu etmişti takımımız. Zaferlerden sonra teşekkür ettik tabi ki. Her zaman takımımın yanında oldum. Bir maç kaybetmeyle, bir sene şampiyon olmamakla takımımı bırakacak değilim. Sadece bu maçlık tüm futbolcularımıza, teknik ekibimize yazıklar olsun diyorum. Bu saatten sonra bir mucize olursa, 2 sene önce çalınan şampiyonluk gibi bir şampiyonluk kazanırsak da buruk bir sevinç olacak.Ligde senenin en önemli maçında mücadele etmemek çubuklu formaya yakışmadı. İçindekiler kim olursa olsun, o forma savaşmalıydı.
Familyası,cinsi,türü ne olursa olsun hayvanlar aleminin bir üyesini öldürmeyi ve öldürülürken görmeyi hiç sevmiyorum. Aşırı rahatsız oluyorum. Saçma bir vejeteryanlığım falan yok yanlış anlaşılmasın. Hatta ölümüne et yerim, her gün mangal yapsam bıkmam belki de. Sadece onları ölürken görmeye dayanamıyorum. Bu yüzden bir biyoloji öğrencisi olarak çok sıkıntı çektim ve hala da çekiyorum. Hangi biyoloji öğrencisi kurbağa kesilirken laboratuara girmek istemez ki?
Neyse; ben bu kadar hassasken, evdeki böcekleri bile öldürmeden evin dışına atmaya çalışırken ah be kertenkele kardeş ikinci kattaki evin tuvaletinde ne işin var? Manyak gibi kaçmanın ne anlamı var? Biraz yavaş olsan yakalayacağım seni atacağım dışarı. Ama yok genlerinde Speedy Gonzalez'lik var tabi. Mecburduk terlikle vurmaya. Senin ölmeni hiç istememiştim. Gerçekten büyük vicdan azabı çekiyorum. Keşke böyle olmasaydı.
İnsanları görünüşleriyle yargılamanın çok yanlış olduğunu zaten biliyordum; dün otobüste tipine bakınca müzik zevki Serdar Ortaç'la, Demet Akalın'la sınırlıdır diyeceğiniz gencin kulaklığından Amy Winehouse'un sesini duyduğumda daha da emin oldum.
Gece 00.30'da Merter Migros'a varış. Sabaha kadar McDonalds'daki yemek molası haricinde neredeyse hiç oturmadan geçen saatler. Ezilme tehlikeleri, vücudun çeşitli yerlerinde ağrılar. Gişe önüne tezgahını kurup daha 10.30 11'de 200-250 fiyat çeken karaborsacı şerefsizler, arkasında geceden beri bekleyen adam varken yanına kaynak yaptıran şerefsizler. Bi polar ya da ceket giymeyle adam olduğunu sanan tatlı su Polat Alemdar'ları. Elleri boş kalan bir ben. Yine de her yolu deneyeceğiz.
Derbi heyecanı yavaştan bünyeyi sarmaya başladı. Bize ayrılan biletler Perşembe sabahı satışa çıkacakmış. Fiyat 50 ytl. Kupa maçında 30'ken 50'ye çıkması da aslında çok şaşırtıcı değil. Sene boyu bilet fiyatlarında bir standart koymayan kulüplerde bu tarz davranışlar normal. Beşiktaş maçına 60 veremedim, oturdum evde kendimi yedim TV başında. Bu sefer orada olmaya kararlıyım; Perşembe sabahı bilet bulabilmek için elimden geleni yapacağım. Haydi rastgele.
Kafalardaki Rusya imgesi kadar soğuk, sert ve acımasız bir film Eastern Promises. Yönetmen David Cronenberg'in Viggo Mortensen'le çektiği önceki filmi History of Violence'ı izlememiştim. Bunu da izlemekte çok gecikmişim. Film boyunca kaç dakika kaldı diye bakmadığıma göre benim açımdan bu film gerçekten güzel ve üzerine birkaç kelam yazmaya değer.
Daha ilk sahneden filmin ne kadar şiddetli olduğunu anlıyoruz ve o andan itibaren kendimizi hikayenin içinde buluyoruz. 14 yaşındaki Tatiana kızını doğururken hayatını kaybeder. Tatiana'nın ölümünde ve bebeğin doğumunda bulunan -Sometimes birth and death go together- ebe Anna bebeği ait olduğu topraklara gönderebilmek için Tatiana'nın günlüğünden yola çıkarak bir araştırmaya başlar. Bu araştırma bizi Londra'daki Rus mafyasının kalbine götürecektir.
Baba Semyon, oğul Kiril ve şoför/fedai Nikolai özellikle Anna karakterinin yanında mükemmel yaratılmış, derinlikli karakterler. Aslında kötü tarafta olmaları gerekirker kesinlikle net kötü diyemiyorsunuz. Öncelikle insan oldukları ve her insanın kötü yanları olduğu kadar iyi yanları da olduğu ön plana çıkarılmış. Özellikle Nikolai hem soğukkanlı bir şekilde emirleri yerine getiren bir mafya elemanı - I am driver. I go left, I go right, I go straight ahead - that's it.- hem de zorla seviştirildiği fahişeyi o hayattan kurtarmaya çalışan -Stay alive a little longer.- bir insan olarak dikkat çekiyor.
Görüntülere, kurguya vs teknik konulara fazla eğilemeyeceğim çünkü yeterli bilgim olduğunu düşünmüyorum. Ancak hikayenin işlenişi ve ağır ağır açılarak her dakika izleyiciyi daha da içine alması gerçekten başarılı. Karakterlerin kuruluşundaki ustalıktan bahsetmiştim. Hikayenin atmosferi de ha keza öyle. Londra'nın boğuculuğu filmin sıkıntılı, karamsar atmosferine yardımcı oluyor. Oyunculuklarda Viggo Mortensen (Nikolai) ve Vincent Cassel (Kiril) adeta hangimiz daha Rus'uz, hangimi daha iyi oyuncuyuz yarışına girmiş. Kazanana ben karar veremedim. Filmde ayrıca iki Türk karakter bulunması münasebetiyle ara ara Türkçe konuşmalar duyuluyor.
Eastern Promises, şiddeti tüm gerçekliğiyle gösterirken nedense beni hiç rahatsız etmedi. O şiddet sahneleri olmadan film gerçekten çok eksik olurmuş. Bu kadar şiddet dolu bir filmde bir kere bile silah görünmemesi de ilgi çekici bir ayrıntı. -Take this fuckin' ustura.-Daha filmle ilgili anlatılacak çok fazla şey var çünkü gerçekten derin bir film ama yazı uzadıkça uzuyor bir yerde kesmek lazım. Kısacası hala izlemeyen varsa kesinlikle izlemesini tavsiye ediyorum.
Bir zamanlar lisanslı olarak basketbol oynayan ve hastalık derecesinde NBA'i takip eden birisi olarak blogda NBA yazmamak eksiklik gibi geldi. Uzun zamandır kopmuştum gerçi, takımlar ne durumda, kadrolarda kimler var pek bilmiyordum. Birkaç gün önce Los Angeles Lakers - San Antonio Spurs ve dün akşam Los Angeles Lakers - Denver Nuggets maçlarını izledikten sonra en azından Lakers'la ilgili değerlendirmeler yapabilecek duruma geldim.
Öncelikle ben ilgilenmeyi bıraktığımda Lakers play-off'a zor giren bir takım halindeyken Spurs'ü yendiği maçtan sonra Kings'i de yenip batı konferansını 1. sırada bitirdi. Shaq'tan sonra bir türlü pota altındaki boşluğu dolduramamışlardı ama sonunda o eksiklik kapanmış gibi. Pau Gasol bütün enerjisiyle ve pas yeteneğiyle resmen Phil Jackson'ın üçgen hücum için arayıp da bulamadığı bir pivotmuş. Play-off ilk maçında Denver'a karşı 36 sayı 16 rebound 8 asist 3 blok'luk inanılmaz bir performans gösterdi. Özellikle Kobe'nin ilk yarıyı 4 sayıyla kapattığı ikinci yarıda biraz açılıp yine de 26'da 9 isabetle 32 sayı attığı bir maçta Gasol'un 20'de 14'lük şut yüzdesi gerçekten muhteşemdi.
Kobe demişken, bu iki maçta hissettiğim kadarıyla bu yıl Kobe Bryant daha bir kendine değil de takıma oynar havaya bürünmüş. Savunması sertleşirse hiç zorlamıyor, en kolay pozisyondaki oyuncuyu arayıp asistini yapıyor. Shaq'sız da şampiyon olabileceğini ispat etmek istiyor sanırım dosta düşmana. Bu paslaşmalar bazen o kadar abartı hale geçiyor ki topu takip etmekte zorlanıyor insan. Tık tık tık top ordan oraya giderken bir anda ya dışarda Derek Fisher, Radmanoviç, Luke Walton gibi oyuncular bomboş üçlük buluyor ya da pota altında Gasol ya da Lamar Odom'dan bir smaç görüyoruz.
Bu sene Lakers'ın benchi de gerçekten çok güzel katkı yapıyor. Nuggets maçında benchten sadece 4 oyuncu girmesine rağmen attıkları toplamda 21'de 9'luk yüzdeyle 32 sayı ve bu sayıdan daha önemli olan oyundaki ritmin düşmesine izin vermeyen hırsları ve enerjileriyle ilk beşin dinlenmesine olanak sağlıyorlar. Daha bu sene lige muhteşem girdiği söylenen -hiç izlemedim- genç pivot Andrew Bynum ve Orlando Magic'den alınan görev adamı Trevor Ariza sakatlıkları bitip takıma katılınca Lakers nasıl bir yaratık olacak merak ediyorum. Umarım bu sene şampiyonluğu kazanırız sarı-beyazlı formayla. Go Lakers...
Not:Fotoğraflar NBA.com'dan alıntıdır.
Oldum olası şiiri sevmeyen biri oldum. Genellikle pek birşey anlatmayan, sırf şeklen güzelliğe kasılmış cümleler yığını olarak gelir. Bazı aslında öykü gibi olan şiirler var tabi mesela Nazım Hikmet'in birçok şiiri. Bu yüzden sevmeme halimi genele vurarak belirtiyorum. Neyse, ben şiirden böyle nefret ederken bütün kızlar şiir sever sanıyordum. Meğer dört tarafım şiir sevmeyen kızlarla çevriliymiş de haberim yokmuş. Artık haberim ve ilk şaşkınlığı da attım, gayet mutluyum.
Fotoğraf eski, evet biliyorum bu yıl 88. yılı TBMM'nin açılışının. Son günlerde sokakta ellerinde renk renk kartonlar taşıyan çocukları görünce 23 Nisan'ın yaklaştığını farkettim. 12 yıllık ilköğretim-lise hayatım boyunca bir kere bile tribünde karton koreografine katılmadığımı da bu son günlerde farkettim. Kısmet Telsim Tribünü'neymiş.
Özellikle maç günlerinde o kadar güzel kareler görüyorum ki Kadıköy sınırlarında, bir an önce güzel bir fotoğraf makinesi edinmeliyim. Seneye bu seneki kadar maça gidemeyeceğim malesef ama yine de seneye kafamdaki projeye başlarım belki.
Güzel bir günde, güzel bir havada, güzel bir stadda, güzel bir futbolla, güzel bir sonuç olmayacaktı da ne olacaktı? 7 - 8 olacak maç 4-1 de bitti. Olsun. Kezman da golünü attı rahatladı. Çok hırslı görünmesi de kaçırdıklarına rağmen mutlu ediciydi. Yarın n'apacak bakalım takipçimiz? Artık onlar düşünsün hem yarını hem de 7 gün sonrasını. Geliyoruz.
Not: Fotoğraf ligtv.com.tr'den alınmıştır.
Duymuşsunuzdur Magnum'un reklam filmi çekimi için Josh Holloway ya da Lost'tan bildiğimiz adıyla James "Sawyer" Ford ülkemize geldi. Genç kızlarımız kendisine dokunabilmek için birbirini ezmeye hazır durumdalar. Aşırı bir çılgınlık hali hakim ama anlayabiliyorum. Adam gerçekten güzel. Sawyer karakteriyle benim de sevgimi kazanmıştı. Fakat bugün duydum ki Cuma günü Beyaz Show'a katılacakmış. Lütfen Sawyer yapma bunu! Tamam sen de emir kulusun menajerler, patronlar çık diyecek çıkacaksın. Ama ne bileyim bir bahane oldur çıkma o programa. Beyaz denen şebeğin saçma esprilerine maruz kalma. Hadi kendin yanacaksın meraktan ben de izleyeceğm yıllar sonra beni de o gerzek esprileri duymak zorunda bırakıcaksın. Lütfen Sawyer.
Ben bazen yabancılaşıyorum. "Ben bazen kusuyorum" olarak Emrak tarafından söylenen bu kalıbı değiştirme hakkı gördüm kendimde çünkü ben bazen gerçekten yabancılaşıyorum. Öyle dünyaya, hayata ne bileyim insanlığa falan yabancılaşmak değil bu. Çok şükür ergenliği atlatalı çok oldu.
Benim de dahil olduğum "Genç" olarak nitelenen insanlar topluluğunun bazılarına karşı yabancılaşıyorum. Evet ben de daha 21 yaşını doldurmamış bir gencim. Belki benim de o yabancılaştığım kesimdeki gençler gibi davranmam gerek ama bazı özelliklerini çok garipsiyorum. Özellik tanımını açmak gerekirse, giyim kuşam olsun, davranışlar olsun, konuşurken kullandıkları kelimeler olsun ve bu saydıklarımla birlikte daha nice özellikle birlikte bir tarza dahil olup kişilik kazanmaya çalışmalarını çok garipsiyorum. Körü körüne bir yaşam kalıbına bağlanıp kendini ona uydurmaya çalışmayı anlayamıyorum. Tamam, onlara da hak vermeye çalışıyorum. Herkes bir anda ne yaptığının farkına varacak değil. Bazı arayışlarda olmaları doğal olabilir. Fakat 20-21 yaşına gelmiş, artık çocuk ya da ergen olmayan bir insanın hala 15 yaşında gibi davranmasını anlayamam.
2-3 yıl içinde iş hayatına atılacak bu insanlar. -Tabi işşiz kalma ihtimallerini göz önünde bulundurmuyorum.- Artık sosyal hayatın çok daha aktif bir parçası olacaklar. Ne ara akılları başlarına gelecek de yaşlarının gereğince davranmaya başlayacaklar merak ediyorum. Yoksa iş yerinde üstleri birşey yapmalarını söylediğinde "Ah kahretsin. Zaten tüm masum sevgi tohumlarımın çiçek açmasına izin verilmemiş bir de siz beni kara ormanda ıslık çalarak savaşa gönderiyorsunuz." tarzı cümleler mi kuracaklar?
Yazı biraz öfkeyle yazılmış gibi gelebilir ama bahsettiğim insan tipine karşı öfkeli değilim. Sadece anlamıyorum ve garip geliyor durumları. Umarım kısa zamanlarda aynaya bakıp ne yaptıklarının farkına varırlar. Onlar farkına varana kadar "Ben bazen yabancılaşıyorum."
Gotik olmaya çalışırken maymun olan gençlerin saçma makyaj malzemelerinden başka kaybedecek birşeyleri yoktur. Bütün ülkelerin gotik olmaya çalışırken maymun olan gençleri birleşiniz. Hamama gidin bir rahatlayın, insana dönün.
Manifesto 1
Taze taze saçma rüyamız geldi. Yazalım hemen.
Rüyanın başlangıcında dayımların eski evindeyim. Evde normalde asansör yokken şimdi varmış. Asansörle önce yukarıya çıkıyorum ama asansör durmak bilmiyor. Çıktıkça çıkıyorum. Bu durmayacak galiba diye düşünüp stopa bastıktan sonra zemine basıyorum. Bu arada katlardan geçerken hep kapılar açık insanlar dışarda çılgın gibi hareketler yapıyorlar. Bazıları dans ediyor. Sonunda apartmandan çıkıyorum. Bir otobüs durağında beklemeye başlıyorum. Okula gidecekmişim. Durakta da okuldan ara sıra selamlaştığımız bi çocuk var.
Bir süre bekliyoruz. Sonra çocuk "Abi şu aşağıki yola servis gelicekmiş galiba." diyip durağın arkasındaki yokuştan aşağı yürümeye başlıyor. Ben de peşinden gidiyorum. Yokuşun sonu Topkapı Sarayı'nın içine çıkıyor. Sarayın bahçesinde yürümeye devam ediyoruz. Salonlardan birinin önünden geçerken içerden müzik sesi geliyor. Camdan içeriye bakıyorum ünlü saksafoncu İlhan Erşahin saksafonla oyun havası çalıyor. Çocukla birlikte göbek atmaya başlıyoruz. İlhan Erşahin saksafonu çalmaya devam ederken camdan bize dışarıya bakıyor. Sonra bir bakıyorum ceketini pantolonuna sıkıştırmış klasik modeliyle Adnan Şenses kıvırtarak bize doğru geliyor. Bu sırada ne alakaysa İlhan Erşahin de saksafonu bırakmış piyanoya oturmuş oyun havasına piyanoyla devam ediyor. Biz Adnan Şenses'le birlikte Topkapı Sarayı'nın bahçesinde göbek atarken birden etraf kalabalıklaşıyor. Annemle babamı ve birçok tanıdığımı da oynayanlar arasında görüyorum. Ardından ne yazık ki uyandım. Uyandığımda terliydim.
İşte o fotoğraf. Lübnan Ordusu'nda tahminime göre yüzbaşı veya üstü rütbedeki bir askerin yorumuyla :
Ah be Mateja, bir "Por Favor" dedin, kıramadılar, doğumgünüdür dediler. Dağlara taşlara vurdun güzelim penaltıyı. Şimdi tüm takım şunları öğrensin de bir daha saçmalamaya niyetlenirsen sana söyleyebilsinler.
| English language | Serbian language |
|---|---|
| please | biti voljan |
| please | biti po volji |
| please | dopadati se |
| please | izvolite |
| please | izvoleti |
| please | dopasti se |
| please | ushteti |
| please | ugoditi |
| please | biti drag |
| please | svideti se |
| please | naslađivati |
| please | goditi |
Birkaç gündür okula giderken ve dönerken gün içinde hep aynı otobüslere biniyorum. Tesadüf mü? Bir de hep giderken oturduğum koltuğun dönüşte de boş olması ve aynı yere oturmam?
Motosikletli polisler sanki fazla mı havalı? Tamam, lahmacuncu gibi gezsinler demiyorum ama bazıları mübarek Valentino Rossi.
Yan ağlarda kalan top kadar sinir bozucu şey azdır. Tribündeysen gol gibi görebilirsin. Hatta bazen televizyondan izlerken bile "GOL" diye havaya sıçramışlığım vardır. Sonra bir bakarsın ki evet ağlar sallanıyor, top ağlara takılmış ama yandan. Bir anlık o hayal kırıklığı, aptal hissediş insanı sinir eder. Sayılmayan golde de buna benzer duygular vardır tabi ama onda en azından bir derece sinirini çıkarmak için hakeme küfredebilirsin. Velhasıl, toplar yan ağlara takılmasın. Ya efendi gibi auta çıksın ya da gol olsun bizi havaya sıçratsın.
Not: Bu yazı Fenerbahçe'nin yan ağlara takılan toplarıyla ilgilidir.
İddaa öyle kırk yılda bir oynanacak oyun değilmiş. Bugün bunu öğrendim. Ayrıca kardeşimiz dediğimiz Kasımpaşa ve canımız ciğerimiz Fenerbahçe'den yatmak da ayrı koydu.
Camiye çok yakın bir evde oturmak nasıl birşeydir şimdi size onları maddeleyeyim de biraz derdime ortak olun.
*Gün içinde en az 4 vakit nerdeyse salonunuzda ezan okuyan karga gibi bir ses duymaktır. Tamam saygımız var dine ama insan imamları biraz düzgün sesli seçer.
*Eğer uykunuz hafifse o 5. vakitte de uyanmak ve küfür ede ede uyumaya çalışmaktır.
*Cuma günleri öğlen dışarı çıkmışsanız camiye değil de ters yöne yürüyünce pis pis bakışlara maruz kalmaktır.
*Eve gelip-giderken cenazeye rastlayıp moral bozulmasıdır.
*Sela sonrası yapılan ölüm anonsundaki ismi anlamaya çalışıp hiçbir sefer anlayamamaktır.
